ლექსიკონი
განმარტება
ქრისტიანულ მონაზვნობაში, ეკლესიის მიერ დადგენილი წესი (საიდუმლო), რომლის დროსაც ადამიანი ხდება ბერი ან მონაზონი, საერო ცხოვრებაზე უარის თქმის და ღვთისადმი სრულად მიძღვნის ნიშნად. ამ რიტუალის დროს სიმბოლურად თმა იკვეცება.
პრაქტიკა
გამოყენების მაგალითი
"მან გადაწყვიტა, რომ სიცოცხლე ღმერთისთვის მიეძღვნა და სამონაზვნო აღკვეცა მიიღო."
სემანტიკა
სინონიმები
ნავიგაცია
მსგავსი სიტყვები (ს)