ლექსიკონი
განმარტება
რელიგიური რიტუალი, რომლის დროსაც პირი სამონაზვნო აღთქმას დებს და ბერად ან მონაზვნად აღიკვეცება; ამ დროს სიმბოლურად თმას აჭრიან, რაც ამქვეყნიურ ცხოვრებაზე უარის თქმას და ღვთისადმი სრულ მიძღვნას ნიშნავს.
პრაქტიკა
გამოყენების მაგალითი
"უძველეს ქართულ ტაძრებში აღკვეცის წესი საუკუნეების მანძილზე უცვლელად სრულდებოდა."
სემანტიკა
სინონიმები
ნავიგაცია
მსგავსი სიტყვები (ა)