ლექსიკონი
განმარტება
ქრისტიანულ ეკლესიაში (განსაკუთრებით მართლმადიდებლობაში) არსებული საეკლესიო წესი ანუ მსახურება, რომლის დროსაც პირი დებს სამონაზვნო აღთქმებს, იცვლის სახელს და სიმბოლურად თმას იკვეცს, რითაც მონაზვნად ან ბერად აღიკვეცება და ღმერთს უძღვნის თავს.
პრაქტიკა
გამოყენების მაგალითი
"მან მთელი ცხოვრების განმავლობაში ღვთის მსახურება გადაწყვიტა და აღკვეცის საიდუმლო მიიღო."
სემანტიკა
სინონიმები
ნავიგაცია
მსგავსი სიტყვები (ა)