ლობიო — ტრადიციული ქართული კერძი, რომელიც სხვადასხვა სახის მოხარშულ ან ჩაშუშულ ლობიოს მოიცავს და ჩვეულებრივ შეიცავს ქინძს, კაკალს, ნიორსა და ხახვს.
ლობიო — ტრადიციული ქართული კერძი, რომელიც სხვადასხვა სახის მოხარშულ ან ჩაშუშულ ლობიოს მოიცავს და ჩვეულებრივ შეიცავს ქინძს, კაკალს, ნიორსა და ხახვს. ლობიოს მრავალი ვარიაცია არსებობს, როგორც ცივი, ისე ცხელი სახით. მიჩნეულია, რომ ლობიო წარმოშობით საქართველოდანაა. მიუხედავად იმისა, რომ კერძი შესაძლოა გაცილებით ძველი იყოს, ვიდრე თანამედროვე ქვეყნების ჩამოყალიბება, დღეს ყველაზე პოპულარული ვერსია მზადდება ლობიოთი, რომელიც ამერიკიდან ჩამოტანილია და საქართველოში მხოლოდ 1500 წლის შემდეგ გამოჩნდა. სხვა ბევრ ქართულ კერძთან მსგავსად, ლობიოც არის ცხარე. ტრადიციული რეცეპტებიდან ზოგიერთში არ გამოიყენება წითელი წიწაკა, არამედ მხოლოდ დაფქული შავი პილპილი. ლობიოს მომზადების მრავალი მეთოდი არსებობს. ყველაზე გავრცელებული ცივი ვარიანტი ლობიო ნიგოზით, ჩვეულებრივ მზადდება ლობიოთი, რომელსაც ხარშავენ, შემდეგ აბლენდერებენ ან ამოლესავენ ნიორთან, ხახვთან, კაკალთან, ქინძთან, ყვითელ ყვავილთან, წიწაკასა და ძმართან ერთად, შემდეგ აჩერებენ რამდენიმე საათით ან მთელი ღამით დასამწნილებლად. ცხელი ვერსია, როგორც წესი, თეთრი ლობიოთი მზადდება. ცხელი ლობიოს სხვა ვარიანტებში შეიძლება დამატებული იყოს ხორცი. ლობიოს წყალში და სანელებლებში გააჩერებდნენ ღამით. მეორე დღეს კი შემოდგამდნენ...
ლობიო — ტრადიციული ქართული კერძი, რომელიც სხვადასხვა სახის მოხარშულ ან ჩაშუშულ ლობიოს მოიცავს და ჩვეულებრივ შეიცავს ქინძს, კაკალს, ნიორსა და ხახვს. ლობიოს მრავალი ვარიაცია არსებობს, როგორც ცივი, ისე ცხელი სახით. მიჩნეულია, რომ ლობიო წარმოშობით საქართველოდანაა.
ძირითადი ინგრედიენტებია: ლობიო, პარკი.
