ნესტან-დარეჯანი

ნესტან-დარეჯანი, ნესტანჯარი, (ჩანს 1556–1612) — ქართლის სამეფოს დედოფალი, სიმონ I-ის მეუღლე, კახთა მეფის ლევანის ქალიშვილი მეორე ქორწინებიდან. მის შესახებ ცნობები ძირითადად დაცულია ვახუშტი ბატონიშვილის თხზულებაში.

ნესტან-დარეჯანი იყო კახთა მეფის ლევანისა და მისი მეორე ცოლის, შამხლის ასულის ქალიშვილი. საბუთებში პირველად 1556 წელს იხსენიება. 1559 წელს დაქორწინდა ქართლის მეფე სიმონ I-ზე. ეს იყო ერთ-ერთი პირველი დინასტიური ქორწინება ქართლისა და კახეთის ბაგრატიონებს შორის და პოლიტიკური მიზანი ჰქონდა. ორი მეფის დამოყვრებას უნდა მოჰყოლოდა ლევანის გამოსვლა სიმონის მხარეზე თბილისში გამაგრებული ყიზილბაშების წინააღმდეგ. კახთა მეფემ საბოლოოდ ლაშქრობისგან თავი შეიკავა, თუმცა ნება დართო თავის ვაჟს, გიორგი ბატონიშვილს სიმონს ჯარით დახმარებოდა. ქართლ-კახელთა ეს წამოწყება უშედეგოდ დასრულდა და გიორგი 1561 წელს ძეგვთან ბრძოლაში დაიღუპა. 1569 წელს ფარცხისთან ყიზილბაშებმა სიმონ მეფე ტყვედ ჩაიგდეს და ალამუთის ციხეში გამოკეტეს. შაჰმა ტახტი სიმონის გამაჰმადიანებულ ძმასა და მეტოქეს, დაუთ-ხანს მისცა. ქართლში დარჩენილი ნესტან-დარეჯანი მტრულ გარემოცვაში აღმოჩნდა: მას ავიწროებდნენ როგორც დაუთ-ხანი, ისე საკუთარი ნახევარ-ძმა, კახთა მეფე ალექსანდრე II, რომელსაც თავის დროზე ტახტის მოპოვება ნესტან-დარეჯანის...