მამუკა (ჩანს 1715–1769) — იმერეთის მეფე 1746–1749 წლებში, გიორგი VI-ისა და ქართლის მეფე გიორგი XI-ის ასულის, როდამის ვაჟი.
მამუკა (ჩანს 1715–1769) — იმერეთის მეფე 1746–1749 წლებში, გიორგი VI-ისა და ქართლის მეფე გიორგი XI-ის ასულის, როდამის ვაჟი.
მისი გამეფება ჯერ კიდევ 1732 წელს, ჩიხორთან ბრძოლისას ჰქონდათ გადაწყვეტილი ოტია დადიანს, ზურაბ აბაშიძეს და გრიგოლ რაჭის ერისთავს. ბრძოლის შემდეგ, დაზავებისას, დადიანის სურვილით, მას საჭილაო და სამიქელაო გადაეცა. ოდნავ მოგვიანებით, მამუკამ ბეჟან ჩიჯავაძეს სებეკას ციხე წაართვა ჩიჯავაძეების და სხვა მამულებთან ერთად. ამით იგი ძლიერდება და აგრძელებს ბრძოლას სამეფო ხელისუფლებისათვის. რომელსაც 1746 წელს კიდევაც იგდებს ხელთ. 1749 წელს ალექსანდრე V-მ ახალციხის ფაშას დახმარებით ტახტი დაიბრუნა.
საქართველოს მეფეები, მ. ლორთქიფანიძისა და რ. მეტრეველის რედაქცია, თბ., ნეკერი, 2000, გვ. 259
რეხვიაშვილი, მ., იმერეთის სამეფო 1462-1810, თბილისი: უნივერსიტეტის გამომცემლობა, 1989.
ქ. ჩხატარაიშვილი, დასავლეთ საქართველო XVIII ს–ის პირველ ნახევარში, სინ, ტ. IV, თბ., 1973
მ. სურგულაძე, ბაგრატიონთა სამეფო სახლი, გენეალოგიური ტაბულის შემდგენლები მ. სურგულაძე, მ. ქავთარია, თბ., 1975
მამუკა (ჩანს 1715–1769) — იმერეთის მეფე 1746–1749 წლებში, გიორგი VI-ისა და ქართლის მეფე გიორგი XI-ის ასულის, როდამის ვაჟი. მისი გამეფება ჯერ კიდევ 1732 წელს, ჩიხორთან ბრძოლისას ჰქონდათ გადაწყვეტილი ოტია დადიანს, ზურაბ აბაშიძეს და გრიგოლ რაჭის ერისთავს.
მმართველობის დასაწყისი: 1746; დასასრული: 1749.
მამუკა: იმერეთის ბაგრატიონები.
