მამია III გურიელი (გ. 1714, ღვანკითი) — გურიის მთავარი 1689-1711, იმერეთის მეფე (უზურპატორი) 1701–1702, 1713–1714,გიორგი III გურიელის ძე.
ისტორიულ წყაროებში იხსენიება როგორც „დიდი“ ან „შავი გურიელი“. ოსმალეთთან მოქნილი დიპლომატიური პოლიტიკის მეშვეობით აფართოებდა სამთავროს ტერიტორიას. იმერეთის მეფისაგან იყიდა ტერიტორია. მანვე განაახლა ბუკისციხე, დაიკავა საჯავახო. აქტიურად იყო ჩართული ტყვეებით ვაჭრობაში, მიუხედავად იმისა, რომ ფიცის წიგნით უდასტურებდა ბერ ბესარიონს ტყვეებით ვაჭრობის აკრძალვას.
ვრცლად ▾
1688 წელს მამიამ სტუმრად მიიღო ქართლის გაძევებული მეფე გიორგი XI, მაგრამ მალე ეჭვი გაუჩნდა, რომ გიორგი XI-ს გურიის ტახტი სურდა, ამიტომ მასთან დაახლოებული ზოგი ადგილობრივი ფეოდალი შეიპყრო, ზოგი კი დაამცრო. 1691 წელს მამიამ ცოლად შეირთო იმერეთის ფაქტობრივი მმართველის, გიორგი აბაშიძის ასული ელენე. ამავე პერიოდში მან შეისყიდა ორი მოსაზღვრე სათავადო საჭილაო და სამიქელაძეო. მალე მამია III ისე გაძლიერდა, რომ ჩარევა დაიწყო იმერეთის სამეფოს საქმეებში. ამავე ხანებში გააძლიერა დიპლომატიური ურთიერთობა ოსმალეთთან, სადაც ელჩად გაგზავნა ბეჟან ნაკაშიძე. 1696 წელს ოსმალეთის სულთანთან შეთანხმებით თავისი გავლენა დაამყარა ოდიშის სამთავროზე. პეტრე ჩხატარაისძე მას „დადიან–გურიელს“ უწოდებდა.
დაუმოყვრდა...
