ლექსიკონი
განმარტება
თვისება, როცა ადამიანი არ გრძნობს სირცხვილს თავისი საქციელის გამო, მიუხედავად იმისა, რომ ის საზოგადოებრივი ნორმებით ან მორალური პრინციპებით მიუღებელია; უტიფრობა, თავხედობა.
პრაქტიკა
გამოყენების მაგალითი
"მისი უსირცხვილობა იმდენად დიდი იყო, რომ საჯაროდ არასწორი ქმედების გამო არც კი შეწუხებულა."
სემანტიკა
სინონიმები