ლექსიკონი
განმარტება
მოყმე — ძველ საქართველოში, ფეოდალური ურთიერთობის მონაწილე, რომელიც თავის უფალს (უფლისწულს, დიდ ფეოდალს) ემსახურებოდა. მოყმეებს ნიშნავს ამ სიტყვის მრავლობით რიცხვს.
განახლებულია: · AI-ით გენერირებული
პრაქტიკა
გამოყენების მაგალითი
"მეფემ თავის ერთგულ მოყმეებს მიწები დააჯილდოვა."
ნავიგაცია
მსგავსი სიტყვები (მ)

