ლექსიკონი
განმარტება
ცოდვა, რომელიც ღმერთმა ან ადამიანმა მიუტევა, ე.ი. არ დაისაჯა ან არ გაახსენა. ეს არის პატიება ან შენდობა.
განახლებულია: · AI-ით გენერირებული
პრაქტიკა
გამოყენების მაგალითი
"მან იგრძნო დიდი შვება, როდესაც მიხვდა, რომ მისი მიტევებული ცოდვა აღარ იწონიდა მის სინდისს."
სემანტიკა
სინონიმები
ნავიგაცია
მსგავსი სიტყვები (მ)
