ლექსიკონი
განმარტება
თანხმოვნის შემცველი, თანხმოვნის მიხედვით განსაზღვრული. ფონეტიკაში, ბგერა, რომლის წარმოთქმისას ჰაერის ნაკადი პირის ღრუში ან ცხვირ-ხახაში რაიმე დაბრკოლებას ხვდება.
პრაქტიკა
გამოყენების მაგალითი
"ქართულ ენაში ბევრია კონსონანტური ბგერა."
სემანტიკა
სინონიმები
ნავიგაცია
მსგავსი სიტყვები (კ)