ლექსიკონი
განმარტება
პიროვნების მაღალი ზნეობრივი თვისება, რომელიც მოიცავს დიდსულოვნებას, ღირსებას, გულუხვობას, პატიოსნებას და კეთილშობილურ ბუნებას; კეთილშობილური მოქმედება ან საქციელი.
პრაქტიკა
გამოყენების მაგალითი
"ჭეშმარიტი კეთილშობილება ადამიანის შინაგანი ბუნებიდან მოდის და არა მისი წარმოშობიდან."
სემანტიკა
სინონიმები
ნავიგაცია
მსგავსი სიტყვები (კ)