ლექსიკონი
განმარტება
ზმნა „ისმის“ (სმენას აღწევს, გაიგონება) წარსული დროის უწყვეტი ან განუსაზღვრელი გვარი, მესამე პირის მხოლობითი რიცხვი. აღნიშნავს, რომ რაიმე ხმა, ბგერა ან საუბარი აღიქმებოდა, აღწევდა სმენას წარსულ დროში (მაგალითად, „ვინმეს ლაპარაკი ისმოდა“).
პრაქტიკა
გამოყენების მაგალითი
"მთელი ღამე მეზობლიდან ძაღლის ყეფა ისმოდა."
სემანტიკა
სინონიმები
ნავიგაცია
მსგავსი სიტყვები (ი)