ლექსიკონი
განმარტება
ფეოდალური საქართველოს სამხედრო-ადმინისტრაციული და პოლიტიკური მოხელე, რომელიც მართავდა ერის (დიდი ტერიტორიული ერთეული) თავს. ერისთავები ხშირად მეფის მოადგილეებად მოქმედებდნენ და მათ დიდი ძალაუფლება ჰქონდათ.
განახლებულია: · AI-ით გენერირებული
პრაქტიკა
გამოყენების მაგალითი
"მეფემ ერისთავი გაგზავნა ჩრდილოეთით, რათა იქაური წესრიგი აღედგინა."
სემანტიკა
სინონიმები