ლექსიკონი
განმარტება
სახელმწიფოს უმაღლესი იურიდიული ძალის მქონე ნორმატიული აქტი, რომელიც განსაზღვრავს სახელმწიფო და საზოგადოებრივი წყობის ძირითად პრინციპებს, მმართველობის ფორმას, მოქალაქეთა უფლებებსა და თავისუფლებებს, ხელისუფლების დანაწილების სისტემას და საკანონმდებლო, აღმასრულებელი და სასამართლო ორგანოების კომპეტენციას.
განახლებულია: · AI-ით გენერირებული
პრაქტიკა
გამოყენების მაგალითი
"საქართველოს ძირითადი კანონი ქვეყნის სუვერენიტეტსა და მოქალაქეთა უფლებებს იცავს."
სემანტიკა
სინონიმები
ნავიგაცია
მსგავსი სიტყვები (ძ)
