ბოლოთაშვილი

ქართული გვარი, რომელიც მომდინარეობს სიტყვიდან „ბოლო“ (მნიშვნელობით „უკანასკნელი“, „დასასრული“) და გვარწარმოებითი სუფიქსიდან „-შვილი“ (მნიშვნელობით „შვილი“, „შთამომავალი“). სავარაუდოდ, გვარი მიუთითებდა ოჯახის უკანასკნელ შვილზე ან პიროვნებაზე, რომელიც რაიმე კონტექსტში „ბოლო“ იყო.

პირდაპირი სინონიმები არ გააჩნია, რადგან საკუთარი სახელია (გვარი).

ბოლოთაშვილების ოჯახი ყოველ ზაფხულს სოფელში ატარებს.