ლექსიკონი
განმარტება
ბატონობა არის მდგომარეობა, როდესაც ვინმე ან რამე ფლობს უპირატეს ძალაუფლებას, კონტროლს ან ზემოქმედებას სხვებზე ან რაიმე სფეროში. ისტორიულად, ეს ტერმინი აღნიშნავს ფეოდალურ წყობას, კერძოდ, ბატონყმობას, სადაც გლეხები დამოკიდებულნი იყვნენ მემამულეებზე.
პრაქტიკა
გამოყენების მაგალითი
"„ისტორიულად, ქართულ საზოგადოებაში საუკუნეების განმავლობაში არსებობდა ბატონობა, რაც გლეხთა მძიმე მდგომარეობას განაპირობებდა.“"
სემანტიკა
სინონიმები
ნავიგაცია
მსგავსი სიტყვები (ბ)