აზნაურმან

"აზნაურმან" არის სიტყვა "აზნაურის" (ქართული თავადაზნაურობის, ანუ მემკვიდრეობითი კლასის წევრი, დიდგვაროვანი) ძველი ქართული ენისთვის დამახასიათებელი მოქმედებითი ბრუნვის (ერგატივის) ფორმა. ის აღნიშნავს აზნაურს, როგორც მოქმედების შემსრულებელს, სუბიექტს, განსაკუთრებით წარსულ დროში გარდამავალი ზმნის გამოყენებისას. თანამედროვე ქართულში ეს ფორმა არაპირდაპირი მნიშვნელობით იშვიათად გამოიყენება და ძირითადად ისტორიულ ან ლიტერატურულ ტექსტებში გვხვდება.