ლექსიკონი
განმარტება
აზნაური იყო ქართული საზოგადოების წევრი, რომელიც მიეკუთვნებოდა თავადაზნაურობას, ანუ კეთილშობილ ფენას. ისინი, როგორც წესი, ფლობდნენ მიწებსა და გლეხებს, ჰქონდათ სამხედრო ან ადმინისტრაციული მოვალეობები მეფის ან უმაღლესი თავადის მიმართ და შეადგენდნენ ფეოდალური წყობის მნიშვნელოვან ნაწილს. ეს ტიტული შეიძლება შევადაროთ ევროპულ ბარონს ან რაინდს.
განახლებულია: · AI-ით გენერირებული
პრაქტიკა
გამოყენების მაგალითი
"საქართველოს სამეფოში აზნაურები ხშირად იყვნენ მეფის ერთგული მეომრები და მნიშვნელოვან როლს ასრულებდნენ ქვეყნის მართვაში."
სემანტიკა
სინონიმები
ნავიგაცია
მსგავსი სიტყვები (ა)
