ლექსიკონი
განმარტება
ისტორიული წოდება ფეოდალურ საქართველოში, რომელიც აღნიშნავდა დაბალი რანგის თავადაზნაურობის წევრს. აზნაურები ფლობდნენ მიწებს, ჰყავდათ გლეხები და მოვალენი იყვნენ მეფისთვის ან უფრო მაღალი რანგის თავადისთვის სამხედრო ან სხვა სახის სამსახური გაეწიათ. ისინი ქართული საზოგადოების მმართველი ფენის ნაწილს წარმოადგენდნენ.
განახლებულია: · AI-ით გენერირებული
პრაქტიკა
გამოყენების მაგალითი
"ძველად, აზნაურები თავიანთ მიწებზე მართავდნენ გლეხებს და მეფეს სამხედრო სამსახურით ეხმარებოდნენ."
სემანტიკა
სინონიმები
ნავიგაცია
მსგავსი სიტყვები (ა)
