ლექსიკონი
განმარტება
ზმნა „აშკარავება“-ს (გამოვლენა, ცხადყოფა, ნათელყოფა) მესამე პირის მრავლობითი ან მხოლობითი რიცხვის წარსული დროის ფორმა, რაც ნიშნავს რაიმეს გამომჟღავნებას, გასაგებად ან ხილვად ქცევას, ჩვეულებრივ, დროის გარკვეულ მონაკვეთში.
პრაქტიკა
გამოყენების მაგალითი
"მისი ქცევა ნელ-ნელა აშკარავებდა მის ნამდვილ ზრახვებს."
სემანტიკა
სინონიმები
ნავიგაცია
მსგავსი სიტყვები (ა)