ლექსიკონი
განმარტება
არისტოკრატია არის მმართველობის ფორმა, სადაც ძალაუფლება კონცენტრირებულია პრივილეგირებული, მცირერიცხოვანი და, როგორც წესი, მემკვიდრეობითი უმაღლესი ფენის ხელში. ასევე, ამ ტერმინით მოიხსენიება თვით ეს უმაღლესი საზოგადოებრივი ფენა, რომელიც ხშირად გამოირჩევა თავადაზნაურობით, მაღალი სოციალური სტატუსითა და ქონებრივი მდგომარეობით.
განახლებულია: · AI-ით გენერირებული
პრაქტიკა
გამოყენების მაგალითი
"ძველად ევროპის მრავალ ქვეყანაში არისტოკრატია საზოგადოების მმართველ ფენას წარმოადგენდა და უდიდეს ძალაუფლებას ფლობდა."
სემანტიკა
სინონიმები
ნავიგაცია
მსგავსი სიტყვები (ა)
