ლექსიკონი
განმარტება
აპლაზია (ბერძნ. aplasia – განუვითარებლობა) არის სამედიცინო ტერმინი, რომელიც აღნიშნავს ორგანოს ან ქსოვილის სრულ ან თითქმის სრულ განუვითარებლობას ნაყოფის განვითარების ეტაპზე. ეს ნიშნავს, რომ მოცემული ორგანო ან ქსოვილი დაბადებისას სრულად არ არსებობს, ან არსებობს ძალიან მცირე, რუდიმენტული სახით. აპლაზია უფრო მძიმე მდგომარეობაა, ვიდრე ჰიპოპლაზია, სადაც ორგანო განუვითარებელია, მაგრამ მაინც ფუნქციონირებს მცირე მოცულობით.
განახლებულია: · AI-ით გენერირებული
პრაქტიკა
გამოყენების მაგალითი
"ძვლის ტვინის აპლაზია არის სერიოზული დაავადება, რომლის დროსაც ძვლის ტვინი კარგავს სისხლის უჯრედების (ერითროციტები, ლეიკოციტები, თრომბოციტები) წარმოქმნის უნარს, რადგან მისი ღეროვანი უჯრედები სრულად განუვითარებელია ან არ არსებობს."
სემანტიკა
სინონიმები
ნავიგაცია
მსგავსი სიტყვები (ა)
