ლექსიკონი
განმარტება
ამირბარი (ამირბარისა - ნათესაობითი ბრუნვა) იყო შუა საუკუნეების საქართველოს ერთ-ერთი უმაღლესი სამოხელეო ტიტული. იგი განაგებდა სამეფო მეჯინიბეებს, ცხენებს, სამეფო ნადირობას და, ზოგჯერ, ცხენოსან ლაშქარსაც. მისი ფუნქციები ახლოს იყო ევროპულ „კონიუშის“ (Master of the Horse) ან „მარშალის“ თანამდებობასთან.
განახლებულია: · AI-ით გენერირებული
პრაქტიკა
გამოყენების მაგალითი
"დავით აღმაშენებლის რეფორმების შედეგად, ამირბარისა მნიშვნელოვანი ადგილი ეკავა სამეფო დარბაზის იერარქიაში."
სემანტიკა
სინონიმები
ნავიგაცია
მსგავსი სიტყვები (ა)
