ლექსიკონი
განმარტება
შუა საუკუნეების საქართველოში (განსაკუთრებით ქართლში) ერთ-ერთი უმაღლესი და ყველაზე გავლენიანი დიდგვაროვნული წოდება. ამილახვრები იყვნენ ერისთავები და ფლობდნენ მნიშვნელოვან სამხედრო და ადმინისტრაციულ ძალაუფლებას, რაც მათ მაღალ სოციალურ სტატუსს განაპირობებდა.
განახლებულია: · AI-ით გენერირებული
პრაქტიკა
გამოყენების მაგალითი
"ქართლის აზნაურებისთვის ამილახორის ხარისხი უმაღლესი მიზანი იყო, რადგან ის დიდ პატივსა და ძალაუფლებას ანიჭებდა."
სემანტიკა
სინონიმები
ნავიგაცია
მსგავსი სიტყვები (ა)

