ლექსიკონი
განმარტება
ზმნის ფორმა (მე-3 პირი, მხოლობითი რიცხვი, წარსული განგრძობითი დრო), რომელიც აღწერს მოქმედებას, როდესაც ვინმე განუწყვეტლივ, ყურადღებით ან ინტერესით აკვირდებოდა ან უყურებდა ვინმეს ან რამეს. ხშირად გულისხმობს ზევით ყურებას (მაგალითად, ცისკენ ან მაღალ ობიექტზე) ან შორიდან დაკვირვებას, გარკვეული ინტენსივობითა და მიზანმიმართულობით.
პრაქტიკა
გამოყენების მაგალითი
"ბავშვი გაოცებული აჰყურებდა ცაში მოლივლივე ფერად ბუშტებს."
სემანტიკა
სინონიმები
ნავიგაცია
მსგავსი სიტყვები (ა)