ლექსიკონი
განმარტება
ქართული ზმნის ფორმა (მეორე სერიის, პერფექტი), რომელიც აღნიშნავს, რომ მესამე პირის მრავლობითმა სუბიექტმა (მათ) შეასრულა მოქმედება "აღმართვა" (რაც ნიშნავს აგებას, დადგმას, წამოჭიმვას, აწევას) მესამე პირის ობიექტზე. ეს ფორმა გადმოსცემს წარსულში დასრულებულ მოქმედებას, რომლის შედეგიც აწმყოში სახეზეა, ან მოქმედება აღწერილია, როგორც არაპირდაპირი გზით გაგებული ან დაფიქსირებული. პირდაპირი მნიშვნელობით არის "მათ აღმართეს" (ის/ისინი).
განახლებულია: · AI-ით გენერირებული
პრაქტიკა
გამოყენების მაგალითი
""მთაზე უძველესი ჯვარი აღუმართავთ, რომელიც საუკუნეებს უძლებს.""
სემანტიკა
სინონიმები
ნავიგაცია
მსგავსი სიტყვები (ა)
