ლექსიკონი
განმარტება
ფსიქიკური პროცესი, რომლის დროსაც ადამიანი გრძნობათა ორგანოების (მხედველობა, სმენა, შეხება და ა.შ.) მეშვეობით იღებს, აგროვებს, აანალიზებს და აცნობიერებს ინფორმაციას გარემო სამყაროდან ან კონკრეტულ მოვლენაზე; საგნის, მოვლენის ან ფაქტის გაგება, შეცნობა და გააზრება.
პრაქტიკა
გამოყენების მაგალითი
"თითოეულ ადამიანს რეალობის საკუთარი აღქმა აქვს."
ნავიგაცია
მსგავსი სიტყვები (ა)