ლექსიკონი
განმარტება
აღა-მაჰმად-ხანი (1742–1797) იყო ირანის ყაჯართა დინასტიის დამაარსებელი და პირველი შაჰი. იგი ცნობილი იყო თავისი სამხედრო ნიჭით, პოლიტიკური გამჭრიახობითა და უკიდურესი სისასტიკით. მან გააერთიანა ირანი ხანგრძლივი არეულობის შემდეგ და საფუძველი ჩაუყარა ერთ-ერთ უძლიერეს ირანულ იმპერიას. მისი სახელი განსაკუთრებით უკავშირდება 1795 წელს თბილისის აოხრებასა და კრწანისის ბრძოლას.
განახლებულია: · AI-ით გენერირებული
პრაქტიკა
გამოყენების მაგალითი
"1795 წელს აღა-მაჰმად-ხანის მეთაურობით ირანულმა ლაშქარმა თბილისი აიღო და სასტიკად გაანადგურა, რასაც წინ კრწანისის სისხლისმღვრელი ბრძოლა უძღოდა."
სემანტიკა
სინონიმები
ნავიგაცია
მსგავსი სიტყვები (ა)