ლექსიკონი
განმარტება
ბატონყმობა არის სოციალურ-ეკონომიკური სისტემა, რომელიც დამახასიათებელი იყო შუა საუკუნეების ფეოდალური საზოგადოებებისთვის (მათ შორის საქართველოში). ამ სისტემაში გლეხები, იგივე ყმები, მიწასთან იყვნენ მიმაგრებულნი და დამოკიდებულნი იყვნენ მიწის მფლობელ ბატონზე. მათ ევალებოდათ ბატონისთვის შრომა, გადასახადების გადახდა და სხვა მოვალეობების შესრულება, რის სანაცვლოდ იღებდნენ მიწის დამუშავების უფლებასა და ბატონის მფარველობას. ბატონყმობა გულისხმობდა ყმის შეზღუდულ თავისუფლებასა და უფლებებს.
განახლებულია: · AI-ით გენერირებული
პრაქტიკა
გამოყენების მაგალითი
"ბატონყმობა საქართველოში მრავალი საუკუნის განმავლობაში არსებობდა და გლეხთა მძიმე მდგომარეობას განაპირობებდა."
სემანტიკა
სინონიმები
ნავიგაცია
მსგავსი სიტყვები (ბ)
