ათაბაგთა

"ათაბაგთა" არის სიტყვა "ათაბაგი"-ს მრავლობითი რიცხვის ნათესაობითი ბრუნვა. "ათაბაგი" (თურქულიდან "ათა" - მამა, "ბეგ" - ბატონი) იყო მაღალი საერო ტიტული შუა საუკუნეების საქართველოში, ახლო აღმოსავლეთსა და მცირე აზიაში. იგი აღნიშნავდა მეფის ან უფლისწულის აღმზრდელს, მთავარ მრჩეველს, მხედართმთავარს ან პროვინციის მმართველს, რომელიც ხშირად ფაქტობრივად ქვეყნის ან კონკრეტული რეგიონის სუვერენული მმართველი იყო. საქართველოში, განსაკუთრებით სამცხეში, ეს ტიტული მემკვიდრეობითი გახდა მმართველ მხარგრძელთა საგვარეულოსთვის. შესაბამისად, "ათაბაგთა" ნიშნავს "ათაბაგებისას", "ათაბაგებს და მათ საგვარეულოს (ან მმართველობას) მიკუთვნებულს".