ათაბაგების

'ათაბაგების' არის სიტყვა „ათაბაგის“ მრავლობითი რიცხვის ნათესაობითი ბრუნვა. „ათაბაგი“ იყო მაღალი საიმპერატორო და სამეფო ტიტული, რომელიც გავრცელებული იყო ახლო აღმოსავლეთსა და კავკასიაში (განსაკუთრებით სელჩუკებსა და საქართველოში). ეს იყო მმართველი ან მაღალი რანგის მოხელე, ხშირად მცირეწლოვანი უფლისწულის მეურვე ან ძლიერი პროვინციული მმართველი, რომელსაც დიდი ძალაუფლება ჰქონდა. საქართველოში ათაბაგის ტიტული მიენიჭა ჯაყელთა საგვარეულოს სამცხეში, რომლებმაც შექმნეს სამცხის ათაბაგობა. ამდენად, „ათაბაგების“ ნიშნავს „ათაბაგებისას“, „ათაბაგებთან დაკავშირებულს“ ან „ათაბაგებს ეკუთვნის“.