ლექსიკონი
განმარტება
"ათაბაგი" (თურქულიდან "ata" – მამა, "beg" – ბეგი/მმართველი) ისტორიული ტიტული იყო ახლო აღმოსავლეთში, განსაკუთრებით სელჩუკთა და მონღოლთა იმპერიებში, რომელიც თავდაპირველად სამეფო ოჯახის წევრების ან ახალგაზრდა უფლისწულების აღმზრდელსა და მფარველს აღნიშნავდა. მოგვიანებით, ქართულ სამეფოში, განსაკუთრებით სამცხე-საათაბაგოში, ის მემკვიდრეობით სათავადო ტიტულად იქცა, რომელსაც ჯაყელები ფლობდნენ და რომელიც მათ დიდ ძალაუფლებასა და თითქმის დამოუკიდებელ მმართველობას ანიჭებდა.
განახლებულია: · AI-ით გენერირებული
პრაქტიკა
გამოყენების მაგალითი
"სამცხე-საათაბაგოს მმართველები, ჯაყელები, ათაბაგის ტიტულს ატარებდნენ, რაც მათ მნიშვნელოვან ძალაუფლებას ანიჭებდა."
სემანტიკა
სინონიმები
ნავიგაცია
მსგავსი სიტყვები (ა)