ლექსიკონი
განმარტება
ასკეტიზმი არის ცხოვრების წესი, რომელიც ხასიათდება ნებაყოფლობითი უარყოფით მიწიერ სიამოვნებებზე, ფიზიკურ კომფორტსა და მატერიალურ ფასეულობებზე. მისი მიზანია სულიერი განწმენდა, თვითდისციპლინა, უმაღლესი მიზნების მიღწევა ან ღვთაებრივთან დაახლოება. ხშირად მოიცავს მარხვას, თავშეკავებას, სიმკაცრესა და თვითკონტროლს.
განახლებულია: · AI-ით გენერირებული
პრაქტიკა
გამოყენების მაგალითი
"ბევრი რელიგიური ტრადიცია ასკეტიზმის პრაქტიკას მოიცავს, როგორც სულიერი განვითარებისა და განმანათლებლობის გზას."
სემანტიკა
სინონიმები
ნავიგაცია
მსგავსი სიტყვები (ა)
