ლექსიკონი
განმარტება
ასკეტიზმი არის ცხოვრების წესი, რომელიც ხასიათდება სხეულებრივი სიამოვნებებისგან, ფუფუნებისა და ზედმეტი სურვილებისგან შეგნებული თავშეკავებით, თვითდისციპლინითა და თვითუარყოფით. მისი მიზანი ხშირად სულიერი განვითარება, რელიგიური ერთგულება, მორალური სრულყოფა ან გარკვეული ფილოსოფიური იდეალების მიღწევაა.
განახლებულია: · AI-ით გენერირებული
პრაქტიკა
გამოყენების მაგალითი
"მონასტრებში ბერები ასკეტიზმს ხშირად მიმართავენ სულიერი განწმენდისა და ღმერთთან დაახლოების მიზნით."
სემანტიკა
სინონიმები
ნავიგაცია
მსგავსი სიტყვები (ა)
