ლექსიკონი
განმარტება
უნარი, რომელიც ადამიანს საშუალებას აძლევს, გააკონტროლოს თავისი სურვილები, იმპულსები და ემოციები, განსაკუთრებით მაშინ, როდესაც ისინი შეიძლება ზიანის მომტანი ან არასასურველი იყოს. ეს გულისხმობს საკუთარი თავის შეკავებას, თავშეკავებას, თვითკონტროლს.
განახლებულია: · AI-ით გენერირებული
პრაქტიკა
გამოყენების მაგალითი
"მისი თავშეუკავებლობა ხშირად პრობლემებს უქმნიდა სამსახურში."
სემანტიკა
სინონიმები
ნავიგაცია
მსგავსი სიტყვები (თ)
