ლექსიკონი
განმარტება
თავადის, თავადისეული. ძველ საქართველოში, ფეოდალური წყობილების დროს, თავადები იყვნენ მსხვილი ფეოდალი აზნაურები, რომლებსაც ჰქონდათ დიდი მიწები და ძალაუფლება. "თავადისა" არის ამ თავადების საკუთრების ან მათთან დაკავშირებული რაღაცის აღმნიშვნელი ფორმა.
პრაქტიკა
გამოყენების მაგალითი
"ეს მამული თავადისა იყო, რომელსაც დიდი გავლენა ჰქონდა ამ მხარეში."
სემანტიკა
სინონიმები
ნავიგაცია
მსგავსი სიტყვები (თ)