ლექსიკონი
განმარტება
თავადაზნაურები — ფეოდალური საქართველოს სოციალური ფენის წარმომადგენლები, რომლებიც წარმოადგენდნენ მემკვიდრეობით ან სამსახურებრივი დამსახურებით მიღებულ დიდებულთა ჯგუფს. მათ ჰქონდათ მიწის მფლობელობის, სასამართლო და სამხედრო უფლებები.
პრაქტიკა
გამოყენების მაგალითი
"თავადაზნაურების შეკრება ქვეყნის მომავალზე მსჯელობდა."
სემანტიკა
სინონიმები
ნავიგაცია
მსგავსი სიტყვები (თ)