ლექსიკონი
განმარტება
მდგომარეობა, როდესაც სმენის უნარი დაქვეითებულია კონკრეტულ სიხშირეებზე (მაგალითად, მაღალ ან დაბალ სიხშირეებზე), მაშინ როდესაც სხვა სიხშირეებზე სმენა შესაძლოა ნორმალური იყოს. ეს არის სმენის დაქვეითების ტიპი, რომელიც გავლენას ახდენს ბგერების გარკვეული ტონების აღქმაზე.
პრაქტიკა
გამოყენების მაგალითი
"ხანგრძლივი ხმაურის ზემოქმედებამ შეიძლება გამოიწვიოს პაციენტთან სიხშირული სმენის დაქვეითება."
სემანტიკა
სინონიმები
ნავიგაცია
მსგავსი სიტყვები (ს)