ლექსიკონი
განმარტება
ფეოდალურ საქართველოში მეფის ან დიდი ფეოდალის მიერ დანიშნული ადმინისტრაციულ-სამხედრო თანამდებობის პირი, რომელიც განაგებდა ქალაქს, ციხეს, მხარეს ან სოფელს. მისი მოვალეობები მოიცავდა საგადასახადო, სასამართლო, სამხედრო და პოლიციურ ფუნქციებს.
განახლებულია: · AI-ით გენერირებული
პრაქტიკა
გამოყენების მაგალითი
"გიორგი სააკაძე, რომელიც დიდი მოურავის სახელით შევიდა ისტორიაში, ქართლის მოურავი იყო."
ნავიგაცია
მსგავსი სიტყვები (მ)
