ლექსიკონი
განმარტება
ძველ საქართველოში, განსაკუთრებით ფეოდალურ ხანაში, სამხედრო თანამდებობა. იასაული იყო სარდლის ან მთავარსარდლის უახლოესი თანაშემწე, რომელიც პასუხისმგებელი იყო ჯარის დისციპლინაზე, მოძრაობაზე, ბრძოლის ველზე განლაგებაზე და სხვა ორგანიზაციულ საკითხებზე. ის ხშირად ასრულებდა სარდლის დავალებებს და წარმოადგენდა მას.
პრაქტიკა
გამოყენების მაგალითი
"მეფემ თავისი ერთგული იასაული გაგზავნა ჯარის მოსამზადებლად."
სემანტიკა
სინონიმები
ნავიგაცია
მსგავსი სიტყვები (ი)