ლექსიკონი
განმარტება
ეპიკა (ბერძ. epikos — სიტყვის, თხრობის) — ლიტერატურის უძველესი ჟანრი, რომელიც ასახავს ხალხის ცხოვრების მნიშვნელოვან მოვლენებს, გმირულ წარსულს, ისტორიულ პროცესებს. ეპიკური ნაწარმოებები ხასიათდება დიდი მოცულობით, მრავალფეროვანი სიუჟეტით, მრავალი პერსონაჟით და ობიექტური თხრობით. ეპოსის ნიმუშებია: "ილიადა", "ოდისეა", "ვეფხისტყაოსანი".
პრაქტიკა
გამოყენების მაგალითი
"ქართული ეპოსი მდიდარია გმირული და ისტორიული შინაარსის ნაწარმოებებით."