ლექსიკონი
განმარტება
ეგზარქოსი (ბერძნ. ἐξαρχος — უფროსი, მთავარი) — ისტორიულად, ბიზანტიის იმპერიაში მაღალი სამხედრო და ადმინისტრაციული თანამდებობის პირი, რომელიც მართავდა გარკვეულ ტერიტორიას (ეგზარქოსატს). მოგვიანებით, მართლმადიდებლურ ეკლესიაში, ეგზარქოსი ეწოდებოდა ეპისკოპოსს, რომელსაც განსაკუთრებული უფლებები ჰქონდა და უშუალოდ ექვემდებარებოდა პატრიარქს.
განახლებულია: · AI-ით გენერირებული
პრაქტიკა
გამოყენების მაგალითი
"ბიზანტიის იმპერიაში ეგზარქოსები ხშირად ასრულებდნენ როგორც სამხედრო, ისე სამოქალაქო ფუნქციებს."
