ლექსიკონი
განმარტება
მუსიკა, რომელიც იყენებს დისონანსს, ანუ ბგერათა შეუთავსებელ კომბინაციებს, რომლებიც ქმნიან დაძაბულობას და დისკომფორტს. ეს ჟღერადობა ხშირად მიზანმიმართულად გამოიყენება ემოციური ეფექტის გასაძლიერებლად.
განახლებულია: · AI-ით გენერირებული
პრაქტიკა
გამოყენების მაგალითი
"ზოგიერთი თანამედროვე კომპოზიტორი აქტიურად იყენებს დისონანსურ მუსიკას თავის ნაწარმოებებში, რათა მაყურებელში განსხვავებული განცდები აღძრას."
სემანტიკა
სინონიმები
ნავიგაცია
მსგავსი სიტყვები (დ)