ლექსიკონი
განმარტება
მესამე პირის ნებაყოფლობითი/ბრძანებითი ფორმა ზმნისა „დაასაბუთება“, რაც ნიშნავს რაიმე მტკიცების ან მოსაზრების დამაჯერებელი არგუმენტებით, ფაქტებით ან მტკიცებულებებით გამყარებას, დასაბუთებას.
პრაქტიკა
გამოყენების მაგალითი
"მან უნდა დაასაბუთოს თავისი ვარაუდი კონკრეტული ფაქტებით, რომ დაგვიჯერონ."
სემანტიკა
სინონიმები
ნავიგაცია
მსგავსი სიტყვები (დ)