ბუნების სულიერება
განმარტება
რწმენა ან აღქმა, რომ ბუნებას (მთებს, მდინარეებს, ტყეებს, ცხოველებს და ა.შ.) აქვს სულიერი არსი, სიწმინდე ან ღვთაებრივი თვისებები. ხშირად მოიცავს ანიმისტურ შეხედულებებს, სადაც ბუნებრივი ობიექტები და მოვლენები სულებით ან ღვთაებრივი ძალებით არიან გაჟღენთილი.
გამოყენების მაგალითები
„ძველ კულტურებში, ადამიანები ხშირად აღიარებდნენ ბუნების სულიერებას და ტყეებს, მდინარეებსა და მთებს წმინდა ადგილებად მიიჩნევდნენ.“
სინონიმები — ბუნების სულიერება
ხშირად დასმული კითხვები: ბუნების სულიერება
რა არის „ბუნების სულიერება“?
რწმენა ან აღქმა, რომ ბუნებას (მთებს, მდინარეებს, ტყეებს, ცხოველებს და ა.შ.) აქვს სულიერი არსი, სიწმინდე ან ღვთაებრივი თვისებები. ხშირად მოიცავს ანიმისტურ შეხედულებებს, სადაც ბუნებრივი ობიექტები და მოვლენები სულებით ან ღვთაებრივი ძალებით არიან გაჟღენთილი.
„ბუნების სულიერება“ — სინონიმები: რა სიტყვებით შეიძლება ჩანაცვლდეს?
ანიმიზმი, ბუნების სიწმინდე, ეკოსპირიტუალიზმი, ბუნების გაღმერთება
როგორ გამოვიყენოთ „ბუნების სულიერება“ წინადადებაში?
ძველ კულტურებში, ადამიანები ხშირად აღიარებდნენ ბუნების სულიერებას და ტყეებს, მდინარეებსა და მთებს წმინდა ადგილებად მიიჩნევდნენ.
მსგავსი სიტყვები (ბ)
