ლექსიკონი
განმარტება
ბოიარები (რუს. бояре, ბულგ. боляри, რუმ. boieri) იყო ფეოდალური არისტოკრატიის უმაღლესი რანგი აღმოსავლეთ ევროპის ზოგიერთ ქვეყანაში, განსაკუთრებით შუა საუკუნეების რუსეთში, ბულგარეთში, ვლახეთსა და მოლდოვაში. ისინი წარმოადგენდნენ მსხვილ მიწათმფლობელებს, სამხედრო ლიდერებსა და მმართველ ელიტას, რომლებსაც მნიშვნელოვანი გავლენა ჰქონდათ სახელმწიფოს პოლიტიკურ და ეკონომიკურ ცხოვრებაზე. მათი ძალაუფლება შემცირდა აბსოლუტური მონარქიის გაძლიერებასთან ერთად, მაგალითად, რუსეთში პეტრე დიდის რეფორმების შედეგად.
პრაქტიკა
გამოყენების მაგალითი
"რუსეთში ბოიარები მნიშვნელოვან როლს ასრულებდნენ პოლიტიკურ ცხოვრებაში, სანამ პეტრე I-მა არ შეზღუდა მათი ძალაუფლება."
სემანტიკა
სინონიმები
ნავიგაცია
მსგავსი სიტყვები (ბ)