ლექსიკონი
განმარტება
ბიფურკაცია (ლათ. bifurcatio – გაორკაპება) ნიშნავს რაღაცის ორ შტოდ, ნაწილად ან მიმართულებად გაყოფას ან განშტოებას. ეს არის პროცესი, როდესაც ერთი მთლიანობა ორ დამოუკიდებელ ან განსხვავებულ ნაწილად იყოფა. ტერმინი გამოიყენება სხვადასხვა სფეროში, მაგალითად, ბიოლოგიაში (სისხლძარღვების ან ნერვების განშტოება), გეოგრაფიაში (მდინარის ორად გაყოფა), მათემატიკაში (სისტემების ქცევის ცვლილება).
პრაქტიკა
გამოყენების მაგალითი
"მდინარის ბიფურკაცია გულისხმობს, რომ ერთი მდინარე ორ დამოუკიდებელ ნაკადად იყოფა, რომლებიც შესაძლოა სხვადასხვა ზღვას ან ტბას უერთდებოდნენ."
სემანტიკა
სინონიმები
ნავიგაცია
მსგავსი სიტყვები (ბ)