ათაბაგმა

"ათაბაგმა" არის ქართული სიტყვა "ათაბაგის" ერგატიული ბრუნვა. "ათაბაგი" (თურქულიდან "ათა" – მამა, "ბეგ" – ბატონი/მმართველი) შუა საუკუნეების ისტორიული ტიტულია, რომელიც ძირითადად გამოიყენებოდა ახლო აღმოსავლეთისა და კავკასიის ისლამურ და ქრისტიანულ სახელმწიფოებში (განსაკუთრებით სელჩუკთა, აიუბიდთა დინასტიებში და საქართველოში – სამცხე-საათაბაგოში). თავდაპირველად ათაბაგი იყო ტახტის მემკვიდრის, პრინცის, მეურვე, აღმზრდელი და სამხედრო მეთაური, რომელიც დიდ პოლიტიკურ და სამხედრო ძალაუფლებას ფლობდა. დროთა განმავლობაში ბევრი ათაბაგი დამოუკიდებელ მმართველად იქცა და საკუთარი დინასტიები დააარსა. საქართველოში ყველაზე ცნობილია ჯაყელთა საგვარეულო სამცხეში, რომლებმაც XV საუკუნიდან სამცხე-საათაბაგოს დამოუკიდებელი მთავრები გახდნენ. "ათაბაგმა" ნიშნავს, რომ სწორედ ათაბაგია მოქმედების შემსრულებელი.