ლექსიკონი
განმარტება
„ათაბაგ“ თურქული წარმოშობის ტიტულია (სიტყვასიტყვით ნიშნავს „მამა-ბატონს“ ან „მამა-მთავარს“), რომელსაც მაღალი რანგის მოხელეები ატარებდნენ ისლამურ სამყაროში, განსაკუთრებით სელჩუკთა იმპერიაში. თავდაპირველად ის აღნიშნავდა მცირეწლოვანი პრინცის ან მემკვიდრის მეურვეს, აღმზრდელსა და რეგენტს. დროთა განმავლობაში ათაბაგები ხშირად იძენდნენ მნიშვნელოვან სამხედრო და პოლიტიკურ ძალაუფლებას, ზოგჯერ კი დამოუკიდებელ მმართველებად იქცეოდნენ საკუთარ სამფლობელოებში. საქართველოში ეს ტიტული ცნობილი იყო და მოგვიანებით სამცხის მთავრებმა მიიღეს ის, როგორც მემკვიდრეობითი საგვარეულო ტიტული.
განახლებულია: · AI-ით გენერირებული
პრაქტიკა
გამოყენების მაგალითი
"სამცხის ჯაყელთა საგვარეულომ, რომელიც საქართველოს ერთ-ერთი უძლიერესი ფეოდალური სახლი იყო, ათაბაგის ტიტული მიიღო, რითაც ხაზი გაესვა მათ განსაკუთრებულ სტატუსსა და მმართველობით უფლებებს."
სემანტიკა
სინონიმები
ნავიგაცია
მსგავსი სიტყვები (ა)

